Quattrocento, İtalyan sanat tarihinde 15. yüzyılı (1400'ler) ifade eden terimdir. İtalyanca "bin dört yüz" anlamına gelir. Bu dönem, Rönesans'ın İtalya'da özellikle Floransa'da önemli bir gelişme gösterdiği bir zaman dilimidir. Sanat, mimari ve edebiyatta yeni bir düşünce tarzının ortaya çıkmasıyla karakterizedir.
Temel Özellikleri:
Hümanizm: İnsan aklına ve potansiyeline odaklanma (Hümanizm) bu dönemin temel felsefi akımıdır. Sanatçılar ve düşünürler, antik Yunan ve Roma kültürüne olan ilgiyi yeniden canlandırmışlardır.
Gerçekçilik ve Doğallık: Sanatta, insan figürlerinin ve nesnelerin daha gerçekçi ve doğal bir şekilde tasvir edilmesine önem verilmiştir. Perspektif teknikleri geliştirilmiş ve kullanılmıştır.
Bireysellik: Sanatçılar, eserlerinde kendi kişisel tarzlarını ve yeteneklerini sergilemeye başlamışlardır.
Sanat Hamiliği: Zengin aileler, özellikle Medici Ailesi, sanatçıları destekleyerek önemli sanat eserlerinin ortaya çıkmasına katkıda bulunmuşlardır.
Mimari: Antik Roma mimarisinden ilham alınarak, daha simetrik, dengeli ve orantılı yapılar inşa edilmiştir. Filippo Brunelleschi'nin Floransa Katedrali kubbesi bu dönemin önemli bir örneğidir.
Önemli Sanatçılar:
Ne Demek sitesindeki bilgiler kullanıcılar vasıtasıyla veya otomatik oluşturulmuştur. Buradaki bilgilerin doğru olduğu garanti edilmez. Düzeltilmesi gereken bilgi olduğunu düşünüyorsanız bizimle iletişime geçiniz. Her türlü görüş, destek ve önerileriniz için iletisim@nedemek.page