Linda, 1980'lerde Yale Üniversitesi'nde David Gelernter ve Nicholas Carriero tarafından geliştirilen bir paralel programlama modelidir. Temelinde, "tuple space" adı verilen paylaşımlı bir bellek alanını kullanarak süreçler arası iletişimi (IPC) sağlar. Bu model, veri paralelliği ve kontrol paralelliği gibi farklı paralelleştirme stratejilerini destekler.
Temel Kavramlar:
Tuple Space (Demet Uzayı): Süreçlerin veri ekleyip çıkarabileceği paylaşımlı bir bellek havuzudur. Tuple'lar, sıralı bir veri koleksiyonudur (örneğin, (isim, yaş, şehir)). Bkz: Tuple Uzayı
out
: Bir tuple'ı tuple space'e eklemek için kullanılır. Bu işlem, tuple'ı depoya yazar. Bkz: Out Operasyonu
in
: Tuple space'den belirtilen bir şablonla eşleşen bir tuple'ı okur ve kaldırır. Eşleşen bir tuple bulunamazsa, süreç bloke olur. Bkz: In Operasyonu
rd
: Tuple space'den belirtilen bir şablonla eşleşen bir tuple'ı okur, ancak tuple'ı tuple space'den kaldırmaz. Eşleşen bir tuple bulunamazsa, süreç bloke olur. Bkz: Rd Operasyonu
inp
ve rdp
: in
ve rd
'nin "predikatif" versiyonlarıdır. Eşleşen bir tuple bulunamazsa bloke olmak yerine, derhal başarısız olurlar ve bir hata döndürürler. Bkz: Inp Operasyonu, Rdp Operasyonu
Linda'nın Avantajları:
Linda'nın Dezavantajları:
Linda, günümüzde yaygın olarak kullanılmasa da, paylaşımlı bellek tabanlı paralel programlama modellerine bir örnektir ve modern paralel programlama paradigmalarına katkıda bulunmuştur.
Ne Demek sitesindeki bilgiler kullanıcılar vasıtasıyla veya otomatik oluşturulmuştur. Buradaki bilgilerin doğru olduğu garanti edilmez. Düzeltilmesi gereken bilgi olduğunu düşünüyorsanız bizimle iletişime geçiniz. Her türlü görüş, destek ve önerileriniz için iletisim@nedemek.page